این داستان مربوط به جوجه عقابی میشه که روی تپه ای بلند کنار بقیه تخم ها منتظر ورود به یک زندگی جدیده،غافل از اینکه قراره همه چیز طوردیگه ای رقم بخوره.

یکی از روزها زلزله ای توی دهکده اتفاق میفته وعقاب داستان ما براثرهمین زلزله ازبالای تپه به پایین سرازیرمیشه.

نزدیکی تپه دهکده کوچکی قرارداشت. مرغای یکی ازمزارع این تخم عجیب روپیدا میکنن وبعدازمشورت تصمیم براین میشه که اونرونگه دارن. یکی ازمرغای پیر مسئولیت اینکارو بعهده میگیره.

بعد ازمدتی عقاب کوچولو سراز تخم بیرون میاره وخودشو بین بقیه مرغا میبینه. اماهر روزکه میگذره عقاب کوچولو بیشتر متوجه تفاوت خودش با بقیه جوجه ها میشه، درحالیکه همه مرغا اونو یکی ازخودشون میدونن وبعنوان یک مرغ اونو بین خودشون پذیرفتن، طوریکه دیگه عقاب هم باورکرده یک مرغه.

اما این سوال همیشه توذهن عقابه ومدام ازخودش میپرسه:"من بابقیه متفاوتم،من واقعا کی هستم؟"

افسوس که این افکارو هرگز نمیتونه به زبون بیاره مبادا که بقیه اونو بخاطر این طرز فکرش مسخره کنن.

روزی عقاب همراه مرغا به خارج ازدهکده میرن واین همون روزیه که عقاب کوچولوبقیه همنوعانش رو میبینه. عقاب هایی که بالای سرش آزادانه پروازمیکنن. عقاب کوچولو با دیدن این صحنه نمیتونه جلوی خودشوبگیره وداد میزنه: " خدایا چه منظره قشنگی. کاش من هم میتونستم مثل اونا پرواز کنم."

همه مرغا با شنیدن این حرف عقاب به خنده میفتن ومیگن: " تو یه مرغ هستی، این واقعیتو همیشه به یاد داشته باش که مرغ نمیتونه مثل عقاب پرواز کنه."

عقاب کوچولو از اون به بعدهر روز برای تماشا ی عقابای دیگه بیرون میره  وبا حسرت به اونا نگا میکنه وبا خودش میگه: "کاش منم عقاب بودم ومیتونستم مثل اونا پرواز کنم، کاش میتونستم دنیا رو از بالا ببینم."

اما مرغا باز همون حرفای قبلی رو به اون میگفتن: " تو یه مرغ هستی وتا ابد یه مرغ باقی میمونی پس دست از این آرزوهای دست نیافتنی بردار."

عقاب تحت تاثیر حرفای ناامید کننده مرغا آرزوی پرواز رو کنار میزاره، باور میکنه که یک مرغه، مثل یک مرغ زندگی میکنه وبالاخره مثل یک مرغ هم میمیره.

 

داستان زندگی اکثر ما هم مثل همین عقابه . میدونیم که با بقیه متفاوتیم ومیتونیم بهتر ازاونا باشیم ولی تسلیم حرفای اطرافیانمون میشیم وفرصت پروازو از خودمون میگیریم.

فقط کافیه که باورکنین متفاوتین. برای خودتون رسالتی در نظربگیرین وهیچ عذری براش  نیارین.

برای موفق شدن 99%مواقع باید کربود. حرفای اطرافیان رو بشنوین اما خودتون تصمیم نهایی رو بگیرین. این زندگی شماس نه بقیه.

به امید پرواز...

"ازاین دوست حقیرتون"